Van zomer 2006 tot december 2008 had ik het privilege om mee te werken aan een boek; Arboricultura 100 jaar, van Melksalon tot Veilinghuis .

'van Melksalon tot Veilinghuis' begon voor mij in 2006.
In de zomer na mijn afstuderen kwam er een algemene email vanuit het toenmalige bestuur van mijn oude studentenvereniging in Velp, Arboricultura, met de vraag of er mensen waren die mee wilden denken over het aankomende 100-jarig bestaan van de vereniging in 2008.
Voor mijn afstuderen heb ik samen met Tijmen een documentaire gemaakt over mensen die last hebben van UMTS, GSM en andere hoogfrequente stralingsbronnen die je bij bijvoorbeeld mobieltjes aantreft (stralend ziek). Vers uit deze ervaring zag ik direct mogelijkheden voor een documentaire over een 100 jarige vereniging.

Enkele maanden na het eerste overleg in augustus werd er besloten een Geschiedenis werkgroep en Adres werkgroep op te richten. Ik zou met mijn documentaire tussen die twee werkgroepen in zweven.
De eerste stap van de geschiedenis werkgroep was een uitstapje naar het Boomkwekerijmuseum in Boskoop. Arboricultura (Arbori) is in 1908 geboren te Boskoop. De laatste 15 jaar zijn doorgebracht in Gelderland, maar de eerste 85 jaar waren in Boskoop in Zuid-Holland. De vereniging heeft qua archief niet veel meer in eigen bezit, na verschillende verhuizingen, oorlogen en andere oorzaken is het vergaan, verbrand of kwijtgeraakt. Er is nog een gedeelte te vinden in het museum.

Rijdend door het gecultiveerde Nederlandse landschap naar naar Boskoop toe in gesprek met Thomas, 1 van de wekgroep leden, vroegen we ons af hoe bepalend Arbori is geweest voor de inrichting van dit landschap. De school waar de vereniging aan verbonden was, de Rijks tuinbouw school (1898), heeft in haar jaren van bestaan vele landschapsarchitecten opgeleid. Veel van deze landschapsarchitecten waren lid van Arbori en werden lid op een leeftijd dat zij volwassen aan het worden waren. Hoeveel invloed kan een vereniging dan op de vorming van een persoon hebben?

Na het bezoek aan een koud en nat Boskoop had ik genoeg materiaal voor mijn premisse, de kern van de documentaire.

Arboricultura
Een vast onderdeel aan de Rijks Middelbare Tuinbouwschool(RMTS) in Boskoop was de plantenherkennings toets. Voor de toets moesten de leerlingen op basis van de fysieke kenmerken van de planten de juiste latijnse en inheemse naam geven.
Het viel de lokale Boskopers op dat rond toetstijd veel van hun planten er uitzagen alsof ze aangevreten waren door een kudde gaiten (de boskoopse naam voor geiten).
Dit waren de leerlingen van de RMTS geweest, die voor huiswerkdoeleinden takjes en bloemen afbraken of knipten van de planten die zij dienden te herkennen voor hun toets.

Een groot gedeelte van de leerlingen was lid van de vereninging Arboricultura, in 1908 opgericht voor leerlingen en oud-leerlingen aan de Rijks Middelbare Tuinbouwschool.
Naast dat de vereniging de associatie opriep met een kudde geiten had zij ook duidelijk zichtbare invloed op de Boskoopse omgeving.

We zijn nu bijna honderd jaar verder, de vereniging heeft twee wereld oorlogen doorstaan, een watersnoodramp, is gefuseerd, meerdere malen verhuisd, heeft duizenden afgestudeerden opgeleverd en bruist nog steeds van het leven.
Arboricultura heeft niet alleen tuinbouwers onder haar gelederen gehad. Door fusies van de verschillende agrarische tuinbouwscholen en het onstaan van nieuwe opleidingen zijn er door de decennia heen hoveniers, bosbouwers, cultuurtechnici, tuin- en landschapsarchitecten en voedingsmiddelentechnologen in Arboricultura terecht gekomen.
Al deze mensen, al deze gaiten.
Wat voor invloed hebben al deze mensen op het Nederlandse Landschap gehad?
Kunnen we, los van de tijdsgeest, gemeenschappelijke factoren ontdekken in het werk van de "Arborianen"? Een collectief onderbewustzijn die gaiten van vroeger, nu en in de toekomst met elkaar verbind.
Of is de tijdsgeest zo bepalend dat er er een groot verschil tussen de generaties zit?

Met deze vragen hopen we niet alleen een beeld te krijgen van de vereniging Arboricultura, maar ook de ontwikkeling van het Nederlandse landschap over de laatste eeuw.

Met deze tekst in de hand ben ik op zoek gegaan naar mensen die hier over mee wilden denken of het heel misschien aannemelijk zou kunnen zijn.

Over deze zoektocht en de rest van het verhaal binnekort meer.

 Dit was vroeger de Melksalon 'Welgelegen' van J. Stolker. Het gebouw waar Arboricultura in 1908 is opgericht.